Топ-100
Back

ⓘ Венскі шніцаль - знакамітая страва венскай кухні. Уяўляе сабой тонкі шніцаль вялікага памеру выключна з цяляціны ў паніроўцы. Тым не менш, аўстрыйскія прадпрыем ..




Венскі шніцаль
                                     

ⓘ Венскі шніцаль

Венскі шніцаль - знакамітая страва венскай кухні. Уяўляе сабой тонкі шніцаль вялікага памеру выключна з цяляціны ў паніроўцы. Тым не менш, аўстрыйскія прадпрыемствы грамадскага харчавання таксама прапануюць венскі шніцаль са свініны, аб чым дадаткова адзначаецца ў меню.

Назва "венскі шніцаль" замацавалася ў канцы XIX стагоддзя, першая згадка ў кулінарнай кнізе датуецца 1884 годам. Па адной з версій венскі шніцаль паходзіць ад адбіўной па-міланску, распаўсюджанай у Верхняй Італіі, з’явіўшайся ў Вене ў XIV - XIV стагоддзях. Па іншай легендзе, якая аднак была аспрэчана ў 2007 годзе лінгвістам Дытэрам Полем, рэцэпт венскага шніцаля прывёз у Вену з Італіі ў 1857 годзе фельдмаршал Радзецкі.

Парэзаны "матылём" крыху адбіты цялячы шніцаль таўшчынёй у 4 мм соляць, абвальваюць у муцэ, узбітым яйку і няшчыльна ў свежай булачнай крошцы, а затым абсмажваюць на патэльні ў вялікай колькасці топленага тлушчу ці топленага сметанковага масла да залацістага колеру пры тэмпературы 160 - 170 °C. Венскі шніцаль павінен "плаваць" ў тлушчы, інакш ён не прасмажыцца раўнамерна. Пры жарцы яго некалькі раз "топяць" у гарачым тлушчы або паліваюць верх тлушчам з лыжкі, а затым пераварочваюць для абжарцы іншага боку.

Звычайна венскі шніцаль падаюць з зялёным салатам, бульбяным салатам, салатам з агуркоў і адварной бульбай, пасыпаныя пятрушкай, а таксама рысам, бульбай фры і смажанай бульбай, зялёным сельдэрэям.

                                     

1. Спасылкі

  • На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Венскі шніцаль
  • Рэцэпт венскага шніцаля англ.
  • Соломоник Т., Синельников С., Лазерсон И. Европейская шкатулка. Кулинарные шедевры мира. - СПб: Издательский Дом "Нева", 2006. - 368 с. илл.